Un texto en glíglico

A nosa terceira tarefa

Hoxe foinos encargada outra tarefa. Acal consiste en facer un pequeno texto inventado por nós en glígico. O glíglico consiste nun lenguaxe inventado polo arxentino Julio Cortazar, que sustitue palabras da lenguaxe normal por outra inventadas, pero que se entenden dado o contexto donde van. Polo que tócanos agora facer a nos o noso propio texto en glíglico. É iste e o que fixen eu:

Certo día da miña vida, estaba eu enfustiguiada ao meu echufisto, cando de súpeto sonou o lobifonutico.
-Si- contestei
-Ola son...- cortouse ou non me quere dicir quén é
-Si, dígame -contestei outra vez
-Tin, tin- colgaron

Volvín outra vez para o meu hipertramento, enfousticiar co meu echifisto. Pero...petaron á porta.
-Pero quen fostias é agora. Non poderei sentarme a gustiño.Fun cara a porta.

Cando cheguei, non había ninguén.
-Pero qué lle pasa hoxe ás lasoas, non teñen nada qué facer.
Dispúxeme de novo volver ó que estaba facendo, cando...alguén ou algo petou na ventá.
- Xa ta, vou saír fóra.
Cando saín pola porta, penseino duchi veces e collín unha socoxa.
- A ver quen é o gracioso
Cando estaba xa chegando á esquina, oín algo pero seguín de largo e esperei ó outro lado. De súpeto oín voces e dispíxeme a correr hacia eles coa socoxa na man.
- Alto.Ó final era o meu granchudo irmán cos seus asmunidos amigos que me querían gastar unha broma.
Bana broma!